انتخابات آمریکا و ایران

خوب انتخابات آمریکا هم با همه فراز و نشیب های آن تمام شد و جریانی موسوم به دموکرات ها اداراه مجلس و سنا را به دست گرفتند  جریانی که بر خلاف جریان گذشته با لحنی آرام و عوام فریب اما با عملکردی موذیانه تر و شدیدتر نسبت به ایران و خاورمیانه وارد عرصه خواهد شد.جریانی که قائل به تئوری استحاله از درون و فروپاشی از درون است و تلاش خواهد کرد با استفاده از نفوذی های خود در داخل و مشنج کردن فضای داخلی که فکر می کنم موجبات آن هم فراهم است دست به آشوب آفرینی و ضمینه سازی برای اهداف شوم خودشان بزنند البته نه از روش های سابق.

این مسئله احتمالا باعث بسته تر شدن فضای داخلی توسط گروه حاکم جهت مقابله با این دشمن جدید خواهد شد.که البته در صورتی که تنها راه این باشد من هم از این راه حمایت می کنم.

نکته جالب این وقایع (به نظر من) افزایش سیر صعودی تلفات آمریکا در عراق با نزدیک شدن به زمان انتخابات آمریکا و تبدیل شدن این مسئله به چوبه دار جمهوری خواهان ونیز مصادره این پیروزی توسط ایران بود. نفوذ ایراندر عراق + نا امنی های روبه افزایش در یک برهه خاص و حساس=تیر خلاص

یک مطلب از سایت سید حسین مرعشی

در سال ،۱۳۷۳ در دوران مسئولیت دفتر رئیس جمهور با توجه به اهمیت احداث اتوبان تهران- شمال  و نقش آن در بهبود ارتباط ساکنان این ناحیه با مرکز و نیز دسترسی آسان مردم تهران به نوار سبز شمال و سواحل زیبای دریای مازندران ، پیگیری اجرای این طرح در دستور کار دفتر رئیس جمهور قرار داشت .
نظر به محدودیت بودجه دولت ، جذ ب سرمایه گذارخصوصی  بهترین گزینه بود . بررسیهای وزارت راه نشان می داد که اجرای این طرح  به حدود چهار صد میلیون دلار سرمایه نیاز دارد و برای استهلاک این سرمایه گذاری از محل عوارض باید از هر خودرو بیست دلار ( هیجده هزار تومان امروز  برای ۱۲۰ کیلومتر مسافت) دریافت شود که رقم بالائی بحساب می آمد . برای اقتصادی شدن پروژه ، قرارشد که علاوه بر سرمایه گذاری در احداث اتوبان ،با سرمایه گذاری در احداث چند شهرک در طول مسیر و شمال ، از ارزش افزوده احداث این شهرک ها  برای تامین هزینه اتوبان استفاده شود .
پس از گفتگو های فراوان با آقای ترکان وزبر وقت راه و سازمان مدیریت و وزارت خارجه ، سرانجام آقای رحمان گلزار ایرانی مقیم آمریکا و سرمایه گذار شهرک اکباتان ،  برای اینکار مناسب تشخیص داده شد .آقای گلزار با همه ایرانیان که بعد از انقلاب از کشور خارج شده بودند متفاوت بود . این گروه از ایرانیان هر گاه برای کار در ایران فراخوانده می شدند ، قبل از هر چیز خواستار برگرداندن اموال مصادره شده خود بودند  . آقای رحمان گلزار یکباردر جریان شکایتی که برادر وی از جمهوری اسلامی ،به دادگاه بین المللی لاهه کرده بود ، مردانگی خاصی کرده بود .بنا به  گفته آقای افتخار جهرمی نماینده ایران در دادگاه لاهه ، برادر آقای گلزار (تبعه آمریکا ) با همکاری یک دفترخانه اسناد رسمی در تهران ، سندی جعل کرده بودند  که بموجب آن آقای رحمان گلزار، یک سال قبل از پیروزی انقلاب اسلامی اکباتان را به ایشان فروخته بوده است ، لذا وی به حکم مصادره اکباتان معترض و چون تبعه آمریکا بود به دادگاه لاهه شکایت کرده بود.افتخار جهرمی  می گفت ، ما وقتی با این شکایت مواجه شدیم ازرحمان گلزار کمک خواستیم و او گفت: این سند جعل است و من تبعه ایرانم و اکباتان متعلق به من بوده است (علیرغم مصادره اکباتان). او به دادگاه لاهه آمد و این شهادت را داد و پرونده ادعای یک میلیارد دلاری علیه ایران ، مختومه شد .
وقتی رحمان گلزار را برای سرمایه گذاری در طرح اتوبان شمال دعوت کردیم ، در اولین جلسه گفت که بهیچ وجه خواستار بر گرداندن اموال خود نیست . او می گفت : از زمانی که به من مرخصی داده اید، من در خارج از ایران سه شهرک مشابه اکباتان ساخته ام و در باقی مانده عمر خود فقط فرصت اجرای یک پروژه بزرگ دیگر را دارم  و آرزوی من این است که آن  پروژه  در ایران اجرا شود . او از اینکه فرصت اجرای پروژه تهران – شمال به او داده می شد ،  ممنون ومتشکر بود .
کوتاه کنم ، من و آقای ترکان در همه مراحل  لز حمایت جناب آقای هاشمی برخوردار بودیم . مذاکرات مفصلی ظرف مدت چند ماه بین وزارت راه و گلزار انجام و نهایتا" قراردادی امضاء شد که آقای گلزار چهار صد میلیون دلار نزد بانک مرکزی سپرده گذاری کند و بانک مرکزی معادل ریالی آن را در اختیار ایشان بگذارد تا صرف اجرای پروژه شود و در مقابل اجراو تقدیم  این اتوبان به وزارت راه ، دولت  ده هزار هکتار زمین به این ترتیب، هشت هزار هکتار در آخرین چین خوردگی البرز به سمت دریای مازندران ، هزار و چهارصد هکتار در ییلاقات میانه راه و ششصد هکتار در حومه تهران در اختیار سرمایه گذار برای شهرک سازی قرار دهد تا پس از آماده سازی و فروش ، منابع خود را برگرداند و هر گاه درآمد فروش اراضی بیشتر از سرمایه گذاری انجام شده باشد با نظارت دولت ، سرمایه گذار ، اتوبان را پس از رسیدن به ساحل،به دو سمت شرق و غرب ادامه دهد .
روزی که قرارداد امضاء شده وزارت راه و آقای گلزار را برای صدور دستور نزد آقای هاشمی رفسنجانی بردم ایشان دستور روشن و قاطعی به آقای دکتر حبیبی معاون اول رئیس جمهور دادند تا موضوع در دولت برای تصویب نهائی مطرح شود . پس از پی نوشت نامه آقای ترکان، آقای هاشمی ضمن تاکید بر پی گیری موضوع ، پیش بینی خود را به من گفتند که البته  باور آن برای من  تلخ و سخت بود .پیش بینی ایشان این بود که " نمی گذارند  این کار انجام شود . گفتم چرا ؟ گفتند در ایران  نمی گذارند  کار های بزرگ انجام شود. همین که کار شروع شد ،با یک نطق قبل از دستور در مجلس  و یا با یک مقاله در روزنامه ها و یا با احضاریه یک  دادگاه  او را از کشور می رانند."  و تقریبا" همین طور شد و موفق نشدیم پروژه را با آن همه مقدمه شروع کنیم و آقای گلزار یکبار دیگر ایران را ترک کرد . 
در ماه های پایانی دولت اقای هاشمی اجرای طرح به بنیاد مستضعفان واگذار شد و پروژه ای که باید ظرف چهار سال به پایان میرسید اکنون علیرغم تلاش های بی وفقه مدیران دلسوز بنیاد و مجریان طرح به دلیل کمبود و یا نبود منابع کافی مالی، پس از حدود ده سال کمتر از بیست در صد پیشرفت فیزیکی دارد .

 شنبه سیزدهم آبان ماه هشتاد و پنج